(ก) คำว่า บุญกิริยาวัตถุ เมื่อแยกบทแล้วได้ ๓ บท คือ
ปุญฺญ หมายความว่า การงานที่ดีสำหรับชำระความเศร้าหมองเร่าร้อน
กฺริย หมายความว่า ควรทำ
วตฺถุ หมายความว่า เป็นเหตุ เป็นที่ตั้งแห่งผลดี
ดังแสดงวจนัตถะว่า
อตฺตโน สนฺตานํ ปุนาติ โสเธตีติ = ปุญฺญํ
แปลว่า การกระทำใดย่อมชำระสันดานของตนให้ขาวสะอาด ฉะนั้น การกระทำนั้นชื่อว่า ปุญญะ
(ข) คำว่า บุญกิริยาวัตถุ แปลว่า ความดีที่ควรทำเพราะเป็นเหตุ เป็นที่ตั้งแห่งผลดีเกิดขึ้น มี ๑๐ อย่าง คือ
๑. ทาน การให้ทาน
๒. ศีล การรักษาศีล
๓. ภาวนา การเจริญสมถะ วิปัสสนา
๔. อปจายนะ การประพฤติอ่อนน้อมด้วยกาย หรือด้วยวาจาแก่ผู้มีคุณวุฒิและวัยวุฒิ
๕. เวยยาวัจจะ การปฏิบัติการงานช่วยเหลือแก่บุคคลหรือสถานที่ที่สมควร
๖. ปัตติทาน การแผ่ส่วนบุญ
๗. ปัตตานุโมทนา การอนุโมทนาในส่วนบุญ
๘. ธัมมสัสสวนะ การฟังธรรม
๙. ธัมมเทศนา การแสดงธรรม
๑๐. ทิฏฐุชุกรรม การทำความเห็นให้ตรง
(ก) คำว่า บุญกิริยาวัตถุ เมื่อแยกบทแล้วได้กี่บท ? คืออะไรบ้าง ? แต่ละบทหมายความว่าอย่างไร ? ให้แสดงวจนัตถะของคำว่า “ปุญญะ” มาทั้งบาลีและคำแปล ?(ข) คำว่า บุญกิริยาวัตถุ นี้เป็นภาษาบาลีแปลว่าอย่างไร ? มีเท่าไร ? คืออะไรบ้าง ? จงบอกมาโดยลำดับ พร้อมความหมาย ?
คะแนนกระทู้นี้
0
— ลายเซ็นสมาชิก —
ความคิดเห็น
0