(ก) ในเหตุแห่งการตายทั้ง ๔ นั้น
การตายโดยกาลมรณะ มี ๓ คือ อายุกฺขยมรณะ, กัมมักขยมรณะ และ อุภยักขยมรณะ
การตายโดยอกาลมรณะ มี ๑ คือ อุปัจเฉทกมรณะ
(ข) คำว่า คตินิมิต หมายความว่า อารมณ์ของภพชาติที่พึงถึง กล่าวคือ อารมณ์ที่จะได้พบได้เสวยในภพที่สอง มี ๒ อย่างคือ
๑. อุปลภิตัพพคตินิมิต หมายความว่า อารมณ์ ๖ ของภพชาติที่จะพึงพบเห็น
๒. อุปโภคภูตคตินิมิต หมายความว่า อารมณ์ ๖ ของภพชาติที่จะพึงได้เสวย
(ค) คำว่า กตกรรม หมายความว่า กุศล อกุศล ที่เกิดขึ้นครั้งแรก
คำว่า อุปจิตกรรม หมายความว่า กุศล อกุศล ที่เกิดขึ้นติดต่อกัน
กุศล อกุศล เจตนาที่ในฉทวาริกมรณาสันนชวนะนั้น แม้ความเป็นกตกรรมได้เกิดขึ้นก็จริง แต่ก็ไม่ได้เข้าถึงความเป็นอุปจิตกรรม ทั้งขาดความเป็นอารมณ์ของตัณหา คือความยินดีพอใจต่อกรรมนี้ก็มิได้เกิดขึ้น การที่เป็นดังนี้ก็เพราะว่า เมื่อสิ้นสุดแห่งมรณาสันนวิถีแล้ว จุติจิตก็เกิด ดังนั้น กุศล อกุศล เจตนาที่อยู่ในฉทวาริกมรณาสันนชวนะจึงเป็นชนกกรรมไม่ได้
(ก) เหตุที่ทำให้ความตายปรากฏขึ้น ทั้ง ๔ นั้น เหตุอย่างไหนจัดเป็นการตายโดยกาลมรณะ และ อกาลมรณะ ?(ข) คำว่า คตินิมิต หมายความว่าอย่างไร ? มีกี่อย่าง ? คืออะไรบ้าง ?(ค) คำว่า กตกรรม และ อุปจิตกรรม หมายความว่าอย่างไร ? เพราะเหตุใดเจตนาที่อยู่ในฉทวาริกมรณาสันนช
คะแนนกระทู้นี้
0
— ลายเซ็นสมาชิก —
ความคิดเห็น
0