(ก) คำว่า ภาวนา แปลว่า ธรรมที่ควรเจริญ คือ ให้เกิดขึ้นบ่อยๆ ในสันดานของตน ชื่อว่า ภาวนา มี ๒ อย่าง คือ
๑. สมถภาวนา
๒. วิปัสสนาภาวนา
ดังมีวจนัตถะแสดงว่า “ภาเวตพฺพาติ = ภาวนา” ธรรมที่บัณฑิตทั้งหลาย พึงทำให้เกิดขึ้นเป็นครั้งแรกและครั้งหลังๆ ให้ติดต่อกันเป็นนิจ จนถึงเจริญขึ้น ฉะนั้น จึงชื่อว่า ภาวนา
(ข) คำว่า กมฺมฏฺฐาน แปลว่า เป็นที่ตั้งแห่งการเจริญสมถะ และวิปัสสนา
เมื่อแยกบทออกแล้วก็คงได้ ๒ บท คือ กมฺม + ฐาน
- กมฺม แปลว่า การกระทำ
- ฐาน แปลว่า เป็นที่ตั้ง
(ค) การแสวงหาอมตธรรม มีอยู่ ๒ อย่าง คือ
๑. ทางตรง ได้แก่ การเจริญวิปัสสนาตามแนวสติปัฏฐานทั้ง ๔
๒. ทางอ้อม ได้แก่ การเจริญสมถภาวนาก่อน ต่อเมื่อได้สำเร็จเป็นฌานลาภีแล้ว จึงจะเจริญวิปัสสนาต่อไป
(ก) คำว่า “ภาวนา” แปลว่าอย่างไร มีกี่อย่าง คืออะไรบ้าง แสดงวจนัตถะว่าอย่างไร ?(ข) คำว่า “กมฺมฏฺฐาน” หมายความว่าอย่างไร เมื่อแยกบทแล้วได้กี่บท คืออะไรบ้าง ?(ค) การแสวงหาอมตธรรม มีอยู่กี่อย่าง คืออะไรบ้าง ?
คะแนนกระทู้นี้
0
— ลายเซ็นสมาชิก —
ความคิดเห็น
0