วิสัชนา: สพฺเพสํ อุปปชฺชนฺตานํ ปวตฺเต มคฺควิปฺปยุตฺตจิตฺตสฺส อุปฺปาทกฺขเณ เตสํ ทุกฺขสจฺจํ อุปฺปชฺชติ โน จ เตสํ มคฺคสจฺจํ อุปฺปชฺชติ, ปญฺจโวกาเร มคฺคสฺส อุปฺปาทกฺขเณ เตสํ ทุกฺขสจฺจญฺจ อุปฺปชฺชติ มคฺคสจฺจญฺจ อุปฺปชฺชติ.
แปล: เมื่อบุคคลเหล่านั้นทั้งหมด กำลังเกิดก็ดี ในอุปปาทักขณะแห่งจิต ที่ปราศจากองค์มรรค ในปวัตติกาลของบุคคลเหล่านั้นก็ดี ทุกขสัจจะกำลังเกิด แต่มรรคสัจจะไม่ใช่กำลังเกิดแก่บุคคลเหล่านั้น, ในอุปปาทักขณะแห่งมรรคจิต ในปัญจโวการภูมิของบุคคลเหล่านั้น ทุกขสัจจะก็กำลังเกิด มรรคสัจจะก็กำลังเกิด.
องค์ธรรม:
ใน อนุโลมปุจฉา สันนิฏฐานบท ได้แก่
๑. ปุถุชน ๔, ผลเสกขบุคคล ๓ ซึ่งกำลังเกิดใน ๓๑ ภูมิ คือในขณะที่ถึงพร้อมด้วยการเกิดขึ้นแห่งปฏิสนธิจิต ๑๙ เจตสิก ๓๕ กัมมชกลาป ๓-๗-๔ ชีวิตนวกกลาปที่เกิดในขณะแรก
๒. ปุถุชน ๔, ผลบุคคล ๔ ที่เป็นไปในปวัตติกาล ในปัญจโวการภูมิ คือในขณะที่ถึงพร้อมด้วยการเกิดขึ้นแห่งมรรควิปปยุตตจิต ๘๑ เจตสิก ๕๒ จิตตชรูป (เว้นอรูปวิปากจิต ๔)
๓. ติเหตุกปุถุชน ๑, ผลบุคคล ๔ ที่เป็นไปในปวัตติกาล ในจตุโวการภูมิ คือในขณะที่ถึงพร้อมด้วยการเกิดขึ้นแห่งโลภมูลจิต ๘ โมหมูลจิต ๒ มโนทวาราวัชชนจิต ๑ มหากุศลจิต ๘ มหากิริยาจิต ๘ อรูปาวจรจิต ๑๒ เจตสิก ๔๓ (เว้นวิรตี ๓ อัปปมัญญา ๒)
๔. และมรรคบุคคล ๔ ที่ในปัญจโวการภูมิ คือในขณะที่ถึงพร้อมด้วยการเกิดขึ้นแห่งมรรคจิต ๔ เจตสิก ๓๖ จิตตชรูป
องค์ธรรมของสังสยบท ได้แก่ องค์ธรรมหมวดหลัง เท่านั้น
จงวิสัชนา แปล และแสดงองค์ธรรม ในปุจฉาดังต่อไปนี้ ?ยสฺส ทุกฺขสจฺจํ อุปฺปชฺชติ, ตสฺส มคฺคสจฺจํ อุปฺปชฺชตีติ. ?
คะแนนกระทู้นี้
0
— ลายเซ็นสมาชิก —
ความคิดเห็น
0