วิสัชนา: อนภิสเมตาวีนํ อุปปชฺชนฺตานํ ปวตฺเต จิตฺตสฺส อุปฺปาทกฺขเณ เตสํ มคฺคสจฺจํ นุปฺปชฺชิตฺถ โน จ เตสํ ทุกฺขสจฺจํ นุปฺปชฺชติ, อนภิสเมตาวีนํ จวนฺตานํ ปวตฺเต จิตฺตสฺส ภงฺคกฺขเณ เตสํ มคฺคสจฺจญฺจ นุปฺปชฺชิตฺถ ทุกฺขสจฺจญฺจ นุปฺปชฺชติ.
องค์ธรรม:
ใน ปฏิโลมปุจฉา สันนิฏฐานบท ได้แก่
๑. ปุถุชน ๔ ซึ่งกำลังเกิดใน ๒๖ ภูมิ (เว้นสุทธาวาสภูมิ ๕) คือ ในขณะที่ถึงพร้อมด้วยการเกิดขึ้นแห่งปฏิสนธิจิต ๑๙ เจตสิก ๓๕ กัมมชกลาป ๓-๗-๔ ชีวิตนวกกลาปที่เกิดในขณะแรก
๒. ปุถุชน ๔, โสดาปัตติมรรคบุคคล ๑ ที่เป็นไปในปวัตติกาล คือในขณะที่ถึงพร้อมด้วยการเกิดขึ้นแห่งจิต (ถ้าจะไม่ได้มรรคในภพนี้ ก็นับแต่ปฐมภวังค์เป็นต้น จนถึงจุติจิต / ถ้าจะได้มรรคในภพนี้ ก็นับตั้งแต่ปฐมภวังค์เป็นต้น จนถึงโสดาปัตติมรรคจิต)
๓. และปุถุชน ๔ ซึ่งกำลังตายใน ๒๖ ภูมิ (เว้นสุทธาวาสภูมิ ๕) คือในขณะที่ถึงพร้อมด้วยการดับแห่งจุติจิต ๑๙ เจตสิก ๓๕ กัมมชรูป ชีวิตนวกกลาปที่ดับครั้งสุดท้าย
๔. ปุถุชน ๔, โสดาปัตติมรรคบุคคล ๑ ที่เป็นไปในปวัตติกาล คือในขณะที่ถึงพร้อมด้วยการดับแห่งจิต (ถ้าจะไม่ได้มรรค ก็นับแต่ปฏิสนธิจิตเป็นต้น จนถึงจิตที่เกิดก่อนจุติจิต หรือจุติอนันตรจิต / ถ้าจะได้มรรค ก็นับตั้งแต่ปฏิสนธิจิตเป็นต้น จนถึงโสดาปัตติมรรคจิต)
องค์ธรรมของสังสยบท ได้แก่ องค์ธรรมหมวดหลัง เท่านั้น
จงวิสัชนา (ไม่ต้องแปล) และแสดงองค์ธรรม ในข้อปุจฉา ดังต่อไปนี้ ?ยสฺส วา ปน มคฺคสจฺจํ นุปฺปชฺชิตฺถ, ตสฺส ทุกฺขสจฺจํ นุปฺปชฺชตีติ. ?
คะแนนกระทู้นี้
0
— ลายเซ็นสมาชิก —
ความคิดเห็น
0