ตอบ
อนุโลมปุจฉา:
ยสฺส ยตฺถ สมุทยสจฺจํ นิรุชฺฌติ, ตสฺส ตตฺถ มคฺคสจฺจํ นิรุชฺฌิตฺถาติ ฯ
คำแปล:
สมุทยสัจจะกำลังดับแก่บุคคลใดในภูมิใด, มัคคสัจจะก็เคยดับแก่บุคคลนั้นในภูมินั้นใช่ไหม ?
วิสัชนา:
อนภิสเมตาวีนํ ตณฺหาย ภงฺคกฺขเณ เตสํ ตตฺถ สมุทยสจฺจํ นิรุชฺฌติ โน จ เตสํ ตตฺถ มคฺคสจฺจํ นิรุชฺฌิตฺถ, อภิสเมตาวีนํ ตณฺหาย ภงฺคกฺขเณ เตสํ ตตฺถ สมุทยสจฺจญฺจ นิรุชฺฌติ มคฺคสจฺจญฺจ นิรุชฺฌิตฺถ ฯ
คำแปลวิสัชนา:
ในภังคักขณะแห่งตัณหาของผู้ที่ยังไม่เข้าถึงความเป็นผู้เคยรู้อริยสัจ ๔ มานั้น ในภูมินั้นสมุทยสัจจะกำลังดับ แต่มัคคสัจจะไม่เคยดับแก่บุคคลเหล่านั้นในภูมินั้น; ในภังคักขณะแห่งตัณหาของผู้ที่เข้าถึงความเป็นผู้เคยรู้อริยสัจ ๔ มาแล้วเหล่านั้น ในภูมินั้น สมุทยสัจจะก็กำลังดับ มัคคสัจจะก็เคยดับ
แสดงองค์ธรรมในอนุโลมปุจฉา:
• องค์ธรรมของสันนิฏฐานบท แบ่งเป็น ๒ หมวด คือ:
๑. หมวดแรก (สังสยบทปฏิเสธ - มัคคสัจจะไม่เคยดับ):
• ปุถุชน ๔ (คือในขณะที่ถึงพร้อมด้วยการดับแห่งตัณหา คือ โลภมูลจิตตุปบาท) กับจตุโวการภูมิ ๔, ปัญจโวการภูมิ ๒๑ (เว้นสุทธาวาสภูมิ ๕) [มุขยนัย]
• ผลเสกขบุคคล ๓ (ที่เคยได้มรรคเบื้องต่ำในภูมิอื่น ๆ มาแล้ว แต่ไม่เคยได้มรรคในภูมิที่ตนเกิดอยู่ คือในขณะที่ถึงพร้อมด้วยการดับแห่งทิฏฐิคตวิปปยุตตจิต ๔) กับจตุโวการภูมิ ๔, ปัญจโวการภูมิ ๒๒ (เว้นอบายภูมิ ๔) [สทิสูปจารนัย]
๒. หมวดหลัง (สังสยบทรับรอง - มัคคสัจจะก็เคยดับ):
• ผลเสกขบุคคล ๓ (ที่เคยได้มรรคในภูมิที่ตนเกิดอยู่ คือในขณะที่ถึงพร้อมด้วยการดับแห่งตัณหา คือ ทิฏฐิคตวิปปยุตตจิต ๔) กับจตุโวการภูมิ ๔, ปัญจโวการภูมิ ๑๗ (เว้นสุทธาวาสภูมิ ๕, อบายภูมิ ๔)
• องค์ธรรมของสังสยบท ได้แก่: องค์ธรรมหมวดหลัง เท่านั้น
จงแสดงปุจฉาและวิสัชนาทั้งบาลีและไทย พร้อมทั้งแสดงองค์ธรรม (ไม่ต้องจำแนกโกฏฐาส) ในปวัตติวาระ นิโรธวาระ ปัจจุปปันนาตีตวาระ อนุโลมนัย ปุคคโลกาสวาระ เฉพาะอนุโลมปุจฉา ของ สมุทยสัจจมูละ มัคคสัจจมูลียมกะ ?
คะแนนกระทู้นี้
0
— ลายเซ็นสมาชิก —
ความคิดเห็น
0