แสดงเป็น ปฐมบท และ ทุติยบท พร้อมทั้งองค์ธรรมมีดังนี้คือ
(ก) ทุติยบทของ สเหตุกทุก เข้าใน เหตุทุก
ปฐมบท: อเหตุกา ธมฺมา เหตูปิ.
องค์ธรรมได้แก่ โมหเจตสิก ที่ใน โมหมูลจิต ๒
ทุติยบท: อเหตุกา ธมฺมา น เหตูปิ.
องค์ธรรมได้แก่ อเหตุกจิต ๑๘, อัญญสมานเจตสิก ๑๒ (เว้นฉันทะ), รูป ๒๘, นิพพาน
(ข) ทุติยบทของ อาสวสมฺปยุตฺตทุก เข้าใน อาสวทุก
ปฐมบท: อาสววิปฺปยุตฺตา ธมฺมา อาสวาปิ.
องค์ธรรมได้แก่ โมหเจตสิก ที่ใน โทสมูลจิต ๒, โมหมูลจิต ๒
ทุติยบท: อาสววิปฺปยุตฺตา ธมฺมา โน อาสวาปิ.
องค์ธรรมได้แก่ กุศลจิต ๒๑, วิปากจิต ๓๖, กิริยาจิต ๒๐, เจตสิก ๓๘, รูป ๒๘, นิพพาน
(ค) ทุติยบทของ อุปาทานสมฺปยุตฺตทุก เข้าใน อุปาทานทุก
ปฐมบท: อุปาทานวิปฺปยุตฺตา ธมฺมา อุปาทานาปิ.
องค์ธรรมได้แก่ โลภเจตสิก ที่ใน ทิฏฐิคตวิปปยุตตจิต ๔
ทุติยบท: อุปาทานวิปฺปยุตฺตา ธมฺมา โน อุปาทานาปิ.
องค์ธรรมได้แก่ โทสมูลจิต ๒, โมหมูลจิต ๒, กุศลจิต ๒๑, วิปากจิต ๓๖, กิริยาจิต ๒๐, เจตสิก ๔๙ (เว้นโลติกะ ๓), รูป ๒๘, นิพพาน
ให้แสดงเป็นปฐมบท และทุติยบท พร้อมทั้งองค์ธรรม โดยยกเอา(ก) ทุติยบทของ สเหตุกทุก เข้าใน เหตุทุก(ข) ทุติยบทของ อาสวสมฺปยุตฺตทุก เข้าใน อาสวทุก(ค) ทุติยบทของ อุปาทานสมฺปยุตฺตทุก เข้าใน อุปาทานทุก
คะแนนกระทู้นี้
0
— ลายเซ็นสมาชิก —
ความคิดเห็น
0